Czy zakup konsoli do gier to koszt uzyskania przychodu w firmie

Konsola do gier w firmie – kiedy jest kosztem?

Zakup konsoli PlayStation, Xbox czy Nintendo Switch może być kosztem firmowym, ale tylko w określonych sytuacjach. Wszystko zależy od charakteru działalności i sposobu wykorzystania sprzętu. Sprawdź, co o konsoli w kosztach mówią interpretacje KIS i kiedy warto rozważyć taki wydatek.

Kiedy konsola w ogóle może być kosztem

Punktem wyjścia jest definicja kosztu uzyskania przychodu z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatek musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia ich źródła. Nie może też znajdować się w katalogu wyłączeń z kosztów.

W przypadku konsoli przepisy nie zawierają wprost zakazu jej ujmowania w kosztach. Decyduje natomiast rzeczywisty związek zakupu z prowadzoną działalnością. Sam fakt wystawienia faktury na firmę nie wystarczy, jeśli sprzęt służy wyłącznie do prywatnej rozrywki.

W praktyce organy podatkowe badają trzy rzeczy: kto kupuje (czyli czym zajmuje się firma), do czego konsola będzie służyć i jak przedsiębiorca jest w stanie to udowodnić w razie kontroli.

Branże, w których konsola broni się najłatwiej

Najmniej kontrowersji budzi zakup konsoli w branżach, w których stanowi ona narzędzie pracy:

• twórcy treści gamingowych – youtuberzy, streamerzy, recenzenci, blogerzy publikujący materiały o grach,
• dziennikarze i copywriterzy zajmujący się tematyką gier i nowych technologii,
• firmy szkoleniowe i e-sportowe, dla których gry są przedmiotem działalności,
• studia deweloperskie i firmy IT tworzące lub testujące gry i aplikacje.

Linia interpretacyjna w tych przypadkach jest jednoznaczna. W interpretacji indywidualnej z dnia 26 czerwca 2025 roku nr 0112-KDWL.4011.55.2025.2.WS Dyrektor KIS potwierdził, że copywriter przygotowujący recenzje i porównania gier konsolowych może zaliczyć zakup konsoli do kosztów uzyskania przychodu.

Podobne stanowisko zajął Dyrektor KIS w interpretacji nr 0113-KDIPT2-1.4011.243.2024.3.AP wobec tłumacza, który rozwijał własny kanał z filmami nagrywanymi przy użyciu konsoli. Organ uznał, że wydatek służy zabezpieczeniu i zwiększeniu źródła przychodów.

Wspólny mianownik tych interpretacji to konkretny związek między konsolą a wykonywanymi usługami. Nie chodzi o samą deklarację, lecz o realne wykorzystanie sprzętu w procesie zarobkowym.

Konsola w strefie relaksu dla pracowników

Drugi scenariusz, w którym konsola może być kosztem, dotyczy firm zatrudniających pracowników i wyposażających biuro w strefę relaksu.

Przykładem może być interpretacja indywidualna nr 0111-KDIB2-3.4010.15.2018.3.KK, która potwierdziła, że wydatek na konsolę, stół do piłkarzyków i podobne wyposażenie strefy relaksacyjno-integracyjnej może być kosztem podatkowym. Uzasadnienie jest proste – zrelaksowany i zintegrowany pracownik pracuje wydajniej, a integracja zespołu ma wartość dla pracodawcy.

Organy podatkowe akceptują konsole jako element wyposażenia strefy relaksu, pod warunkiem że sprzęt rzeczywiście znajduje się w biurze i jest dostępny dla pracowników.

Konsola w domu jednoosobowego przedsiębiorcy, który nie zatrudnia nikogo, nie spełnia tego warunku. W takim wypadku trudno mówić o strefie relaksu w sensie, w jakim posługują się nią organy podatkowe.

Czego pilnują organy podatkowe

Wydatek na konsolę to typowy przykład kosztu podwyższonego ryzyka. Organy podatkowe zwracają uwagę na kilka kwestii.

Mieszane użytkowanie. Jeśli konsola służy zarówno do działalności, jak i prywatnie, fiskus może zakwestionować pełne odliczenie. Stosuje się wtedy rozliczenie proporcjonalne, podobnie jak przy samochodach.

Dokumentacja użytkowania. W razie kontroli to przedsiębiorca musi udowodnić związek wydatku z działalnością. Pomocne są nagrania publikowane na kanale, faktury sprzedaży za usługi związane z grami, umowy z klientami albo ewidencja użytkowania sprzętu w biurze.

Odliczenie VAT. Pełne odliczenie tylko przy wykorzystaniu do czynności opodatkowanych. Przy użytkowaniu mieszanym odliczenie powinno być proporcjonalne.

Wartość zakupu. Konsola o wartości do 10 000 zł netto dla czynnych podatników VAT lub do 10 000 zł brutto dla firm zwolnionych z VAT może być jednorazowo zaliczona do kosztów. Powyżej tej kwoty trafia do ewidencji środków trwałych i podlega amortyzacji.

Jeśli charakter działalności tylko luźno wiąże się z grami albo wykorzystanie sprzętu w firmie jest dyskusyjne, najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest wystąpienie z wnioskiem o indywidualną interpretację podatkową. Pozytywne stanowisko KIS chroni przed zakwestionowaniem kosztu w razie kontroli.

W odpowiednich branżach i przy właściwym uzasadnieniu konsola do gier może być pełnoprawnym kosztem podatkowym, potwierdzonym przez liczne interpretacje organów skarbowych. Decyduje tylko jedno – realny związek wydatku z prowadzoną działalnością.